Composition

Composition - verbal to nonverbal

A Teenager's Prayer - Explanation in English.

A Teenager's Prayer -

Each day brings new beginnings,
Decisions I must make. 
I am the only one to choose
The road that I will take.

येणारा प्रत्येक दिवस एक नवी सुरुवात घेऊन येत असतो. या प्रत्येक दिवशी मी जे काही करीन त्या सर्व गोष्टींचे निर्णय मलाच घेतले पाहिजेत. माझ्यासमोर अनेक पर्याय असतील, अनेक वाटा मला दिसतील, मात्र त्यातली कोणती वाट निवडायची हे माझे मलाच ठरवायचे आहे.

Here the poet speaks as if he is a teenager and wanted to tell the condition of the mind of a teenager. At the very delicate time of his life by saying...

I (the teenager ) have new beginnings each and every day and new things to do,
He tells us that we have to make new decisions about whether they are easy or difficult ones, we ourselves choose them firmly and we have to decide what way we are going to walk further.

I can choose to take the road of life,

That leads to great success 

Or travel down the darkened road,

That leads to great distress.

मी निवडलेला माझ्या आयुष्याचा मार्ग (निर्णय) मला उत्तुंग यशाच्या शिखरापर्यंत पोहोचवेल किंवा कदाचित अपयशाच्या/ अधोगतीच्या वाटेकडेही घेऊन जाईल, परंतु त्या निर्णयाची जबाबदारी पूर्णपणे माझी असेल.

Poet is just trying to tell us the dilemma of the teenager's mind, he(the teenager)has many things in front of him, he has to choose between the two- One path can lead him to great success if he goes on the positive and right way with great thoughts.
And the other road can lead him to great distress and gloominess in life.

Please open up my eyes dear Lord,

That I might clearly see 

Help me stand for what is right,

Bring out the best in me.

हे देवा, या जगात ज्या चांगल्या गोष्टी आहेत त्या पाहता, अनुभवता याव्यात अशी दृष्टी मला दे. जे योग्य आहे, न्याय्य आहे, त्यासाठी ठामपणे मला उभे राहता यावे आणि माझ्यातील सर्वोत्तम गुणांना योग्य दिशा देता यावी यासाठी मला मदत कर.

Here the poet or the teenager requests God to make him the wise to see things clearly without any partial thought or view to listen to his inner voice.
He just wants to get help from God to walk on the right path or way to be right and to do right, as he wants to bring out the best from within. 

Help Lord just say "no"

When Temptation comes my way,

That I might keep my body clean

And fit for life each day.

एखादया मोहाच्या क्षणी अथवा कठीण प्रसंगी माझ्याकडून अयोग्य वर्तन घडू नये यासाठी ठामपणे नकार देण्याची देवा मला हिंमत दे आणि आयुष्यातील आव्हानांना सामोरे जाण्यासाठी माझे शरीर (आरोग्य) मी कायम उत्तम, निरोगी ठेवू शकेन यासाठी शक्ती दे.

The teenager wants some strength and power to avoid Temptation he doesn't want to become weaker in tempting situations. The temptation of the things which might take him to distress.
He wants help to be clean and strong physically as well as clean from within i.e. his body and soul by remaining away from tempting things or the bad things which are always there in a teenager's life

When my teenage years are over,

I know that I will see  

That life is lived its very best 

With you walking next to me.

किशोरवयाचा हा काळ सरताना मला खात्री आहे की तुझी साथ असेल, तुझे आशीर्वाद पाठीशी असतील तर आयुष्याची वाटचाल अतिशय सुखद आणि सुकर होऊ शकते याची मला सदैव जाणीव असेल.

 When I will grow young leaving away from my teenage
 I will be happy to know the life I lived in whatever age it is, it is the best with great things and great deeds of success. and I  know it's only because of you (God). Because you showed me the right way, path or road,  to do the right and just things.

Direct and Indirect Speech

2.1 You Start Dying Slowly

 2.1 You Start Dying Slowly...

(Coursebook pages 41 to 46)

Introduction: This is a poem by the famous Chilean poet Pablo Neruda. This is a 'didactic' poem in the very positive sense of the term. Unlike the many didactic poems imparting worn-out pieces of advice, this poem very much appeals to the modern sensibilities. The poem reminds us once again the age-old wisdom that life must flow and renew itself at every moment of its being. According to the poet, we must not be stagnant, repetitive or conventional in the way we lead our lives.

The poet reminds us that if we kill our self esteem (= the feeling of being happy with one's own character and abilities) or we do not let others to help us, then also we start dying slowly.

In the poet's view, if one becomes a slave of one's habits or ends up doing the same thing day after day without even bothering to change the routine, then one starts dying slowly.

This is also true if we do not wear different colours or if we do not dare to speak to strangers. The poet warns up that if we avoid strong feelings (= passions) and unsteady (= turbulent) emotions which bring a sparkle to our eyes and make our hearts beat fast, then also we start dying slowly.

According to the poet, we start dying slowly if we do not change our life when we are not satisfied with our job or love. We also start dying slowly if we do not show the courage to risk something safe for something uncertain. If we do not go after a dream or if we do not allow ourselves to ignore a sensible advice at least once in our lifetime, even then we start dying slowly.

आणि आपण हळुहळू संपून जाऊ/नष्ट होत जाऊ... आयुष्य भरभरून का व कसे जगले पाहिजे याविषयी या कवितेतून कवी आपले मनोगत व्यक्त करतात,

आपण जर प्रवास केला नाही, आजूबाजूचे जग पाहिले नाही, चांगले वाचन केले नाही किंवा सभोवतालचे आवाज (जगण्याचे ध्वनी) ऐकण्याचा, समजून घेण्याचा प्रयत्न केला नाही, तर आपण खऱ्या अर्थाने जीवन जगलोच नाही असे म्हणावे लागेल...

आपण स्वतःला ओळखले नाही, स्वतःमधील गुणांची कदर केली नाही, तर आपली ओळख हरवून जाईल, आपले स्वत्व नाहीसे होत जाईल,

आणि आपण हळूहळू संपून जाऊ, नष्ट होत जाऊ... आपणच जर आपला आत्मसन्मान जपला नाही, स्वतःला कमी लेखत राहिलो,

इतरांनी पुढे केलेला मैत्रीचा, मदतीचा हात अव्हेरत राहिलो, आणि आपण हळूहळू संपून जाऊ, नष्ट होत जाऊ.... आपल्या नकळत आपण सवयींचे गुलाम बनत राहिलो, आणि त्याची जाणीव होऊनही रोजच्या दिनक्रमात कधी बदल केला नाही,

तर आपले आयुष्य एकसुरी, निरस होईल.

कधी वेगवेगळे रंग परिधान केले नाहीत, नवे रूप धारण केले नाही,

ठराविक आवडीनिवडींच्या बंदिस्त चौकटीतून स्वतःला मुक्त केले नाही, किंवा अनोळखी लोकांशी कधी संवाद साधला नाही,

तर आपण हळूहळू संपून जाऊ, नष्ट होत जाऊ... पुढील ओळींतून कवी आपल्याला जाणीव करून देतात की, मनातील उत्कट भावनांना जर मुक्तपणे आपण व्यक्त होऊ दिले नाही, त्याचा आनंद दिला घेतला नाही, तर आपल्या भावना बोथट होत जातील.

क्षणार्धात डोळ्यांत चमक आणणाऱ्या किंवा हृदयाचे ठोके वाढवणाऱ्या, सुखद भावनांचे हिंदोळे जर कधी अनुभवले नाहीत, तर आपण हळूहळू संपून जाऊ, नष्ट होत जाऊ...

हाती असलेल्या कामातून जर आनंद, समाधान मिळत नसेल, किंवा जोडीदाराच्या नात्यातील प्रेम हरवत चालले आहे, असे वाटत असले,

आणि तरीही आपण आयुष्य तसेच निरिच्छपणे रेटत राहिलो, आयुष्य सुकर व्हावे यासाठी काही प्रयत्न केले नाहीत, तर आपण खऱ्या अर्थाने जीवन जगलोच नाही असे म्हणावे लागेल....

सुरक्षित आयुष्य जगताना कधी धोका पत्करायची हिंमत दाखवली नाही, स्वतःला अनिश्चित गोष्टींचे आव्हान दिले नाही, किंवा कधी एखादया स्वप्नाचा पाठपुरावा केला नाही, तरी आपण अनेक उत्तम गोष्टी करण्यापासून स्वतःला वंचिक ठेवू.

म्हणून कवी सुचवतात की आयुष्यात किमान एकदा तरी स्वतःच्या समंजस, शहाण्या मनाला उपदेशांच्या नियमांच्या बंधनातून मुक्त करावे आणि आयुष्य भरभरून जगण्याचा अपरिमित आनंद लुटावा.

You Start Dying Slowly...

If you do not travel,

If you do not read,

If you do not listen to the sounds of life,

If you do not appreciate yourself.

You start dying slowly...

When you kill your self-esteem;

When you do not let others help you.

You start dying slowly...

If you become a slave of your habits,

Walking everyday on the same paths…

If you do not change your routine,

If you do not wear different colours

Or you do not speak to those you don’t know.

You start dying slowly...

If you avoid to feel passion

And their turbulent emotions;

Those which make your eyes glisten

And your heart beat fast.

You start dying slowly...

If you do not change your life

when you are not satisfied with your job,

or with your love,

If you do not risk what is safe, for the uncertain,

If you do not go after a dream,

If you do not allow yourself,

At least once in your lifetime,

To run away from sensible advice…

- Pablo Neruda

Appreciation of the Poem कवितेचे रसग्रहण (Read the poem 'You start dying slowly...' and write an appreciation of the poem with the help of the points given below:) (1) Title: (शीर्षक)The title of the poem is-"You start dying slowly..." कवितेचे शीर्षक तुम्ही हळूहळू मृत्यूकडे जात आहेत/संपत आहे नष्ट होत आहे (2) Name of the poet : (कवीचे नाव)This poem was written by the poet Pablo Neruda. ही कविता पाब्लो नेरुडा यांनी लिहिलेली आहे

(3) Rhyme scheme: (यमक रचना) There is no rhyme scheme in the poem. It is written in 'free verse' style. या कवितेमध्ये यमक रचना नाही ही कविता मुक्तछंदामध्ये लिहिलेली आहे

(4) Figure of speech (Any one): अलंकार Apostrophe, परोक्ष संबोधन Repetition, पुनरावृत्ती Antithesis. विरोधाभास (5) Theme/Central idea: कवितेची मध्यवर्ती संकल्पना (in 2 or 3 lines) The theme of the poem in short is like this: Life must flow and renew itself at every moment of its being. We live fully only when we enrich ourselves with new knowledge, wide experience, fresh emotions, daring encounters and exciting challenges. If we settle for a life that is stagnant, repetitive or conventional, we start dying slowly instead of living the life fully.

थोडक्यात कवितेचा विषय असा आहे:

जीवन त्याच्या अस्तित्वाच्या प्रत्येक क्षणी स्वतः प्रवाह आणि नूतनीकरण होत राहिलं पाहिजे. जेव्हा आपण नवीन ज्ञान, विस्तृत अनुभव, तरल ताज्या भावना, हिमतीने केलेला सामना आणि रोमांचक आव्हानांसह स्वतःला समृद्ध करतो तेव्हाच आपण पूर्णपणे जगतो. जर आपण स्थिर , तेच तेच कंटाळवाणं, किंवा पारंपारिक जीवनासाठी स्थिर झालो तर आपण जीवन पूर्णपणे जगण्याऐवजी हळूहळू मरण्यास सुरवात करतो.

1.3 Appreciation - Basketful of Moonlight

 Appreciation of poem

(1) Title: The title of the poem is "Basketful of Moonlight."

(2) The name of the Poet: The name of the poet is Sunil Sharma.

(3) Rhyme Scheme: There no rhyme scheme in this poem. This a poem is in 'free verse.'

(4) Figure of Speech: Repetition, alliteration, apostrophe.

(5) Theme/Central Idea: The central idea of the poem is the loneliness of a child in a remote village untouched by modern amenities. The child is too far from the modern urban life that even his remedy for the plight of his villagers seems quite innocent and plain.

1.3 Paraphrase - Basketful of Moonlight

1.3 Basketful of Moonlight

Introduction: 

This is an English translation of a poem written in Dogri language. In the poem, a small child in a village wants his father to return early and safely from the city to tell him stories. So he requests the moon to give seeds of moonlight to sow them to lighten the dark route from the city to his village. 

Paraphrase

        The speaker of the poem, a small child, requests the moon to give him moonlight. He wants a basketful or two baskets full of moonlight with seeds of moonlight. The child wants to sow the seeds of moonlight on the sides of the path that leads to his village from the city. He wants to sow many, many small moons of light all along the path.

        According to the child, the whole village (= the entire working population of the village) goes to the city for work. By the time of their return to the village, it becomes quite dark as his village is quite far off from the city. Moreover, the route to the village is tough and full of snakes and scorpions. Still the villagers have to tread the same path as there is no cart or bus service.

In the case of the child, the speaker of the poem, he is always asleep by the time his father returns home from work. Then again, the father leaves early for work in the morning, while the child is still asleep. So the child repeats his requests for a basketful of moonlight on loan.

        The child wants to light the dark route to his village so that his father can return early in the evening. Like any other child, he too wants to hear fairy tales and stories from his father.

        To conclude, the child again earnestly requests the moon to give a basketful of moonlight so that he can sow the seeds of moon on the sides of the path that leads to the village from the city.

                                         टोपलीभर चंद्रप्रकाश

कवितेतला मुलगा आकाशातल्या चंद्राला उद्देशून म्हणत आहे,
अरे चंद्रा, मला तुझा प्रकाश दे, एक दोन टोपल्या भरून तुझा चंद्रप्रकाश दे,
आणि थोड्या चंद्रप्रकाशाच्या बियाही त्यात घाल.
शहरातून माझ्या गावाकडे येणाऱ्या रस्त्याच्या दोन्ही बाजूंना, प्रकाशाचे खूप सारे छोटे छोटे चंद्र पेरायचे आहेत मला. रोज सगळा गाव (नोकरवर्ग/कर्मचारी) कामासाठी शहराकडे जातो,
मात्र परतताना वाटेवरती मिट्ट काळोख होतो..
गाव आहे माझा खूप दूर, रस्ता खाचखळग्यांचा आणि विंचवा
सापांनी भरलेला पण बस नाही धावत, 
की कुठली गाडीही नाही येत त्या रस्त्यावरून.
बाबा घरी परततात उशिरा तोवर झोपी गेलेला असतो मी.
भल्या सकाळी ते पुन्हा कामावर जातात, तेव्हा गाढ झोपेत असतो मी.
म्हणून कवितेतील मुलगा पुढे म्हणतो,
अरे चंद्रा, तुझा टोपलीभर चंद्रप्रकाश मला उधार दे, 
म्हणजे गावाकडे येणारा रस्ता मी उजळून टाकीन 
आणि माझे बाबा घरी लवकर परत येऊ शकतील.
कारण मलाही त्यांच्याकडून ऐकायच्या आहेत पऱ्यांच्या कथा आणि खूप साऱ्या गोष्टी.
चंद्रा, तुझा टोपलीभर चंद्रप्रकाश मला दे.
रस्त्याच्या दोन्ही बाजूंना प्रकाशाच्या बिया मला पेरायच्या आहेत.

O moon,

give me moonlight,

basketful or two baskets full,

with seeds of moonlight.

From the city to my village,

on the sides of the path.

I want to sow many,

small, small moons of light.

The whole village goes to the city

daily to work.

It becomes dark on its way back

as my village is quite far.

The route is tough and full of

snakes and scorpions.

Neither bus nor cart plies.

When my father returns home

I am asleep.

And he goes back early in the morning

while I am sleeping.

O moon,

give me a basketful of moonlight on loan.

I want to light the dark route

so that my father returns early.

I too want to hear fairy tales

and stories from him.

O moon,

give me a basketful of moonlight.

I want to sow seeds of moon

on the sides of the path.

– Sunil Sharma (Translated from Dogri)

moonlight (मूनलाइट्)-light of the moon; चंद्रप्रकाश. whole (होल्) - entire; सर्व, संपूर्ण. scorpions (स्कॉड र्पिअन्झ्) -a kind of spider with poisonous sting in its tail; विंचू plies (प्लाइझ्) - goes to and fro; ये-जा करतात. loan (लोन्)- the act of borrowing, कर्ज, उसने. to light (लाइट्)-give light to a place; प्रकाशित करणे, उजेड करणे.

Appreciation - A Teenager's Prayer

(1) Title: 'A Teenager's Prayer'.

(2) The name of the poet : J. Morse. 

(3) Rhyme scheme: The rhyme scheme of the poem is 'abcb.'

(4) Figure of speech (Any 1) : Apostrophe, Inversion, Metaphor.

(5) Theme/Central idea: 

The theme of the poem is a teenager's dilemma about making the right decisions. The responsibility of choice falls fully on him/her. A wrong decision may ruin the whole life. Hence the teenager in the poem prays to God for His help and guidance.